چرا هر حادثه طبیعی در افغانستان به یک فاجعه انسانی بزرگ بدل میشود؟اعلامیه حزب کمونیست (مائوئیست) افغانستان به دفاع از مردم زلزلهزده شرق کشور
زلزلهی مرگبار روز یکشنبه ساعت ۱۱ و نیم در مناطق کوهستانی جنوبشرقی کشور، ولایتهای کنر، ننگرهار و لغمان را به شدت تکان داد. زلزلهای با قدرت ۸ ریشتر که در اثر آن تاکنون بیش از یکهزار نفر کشته و سههزار تن دیگر زخمی گردیدهاند. این یکی از مرگبارترین فجایع طبیعی ده سال اخیر در افغانستان است. تنها در ولایت کنر، دهها قریه و صدها خانه به طور کامل با خاک یکسان شده و هزاران انسان بیخانمان گردیدند.
افغانستان هفتمین کشور زلزلهخیز جهان و سومین کشور آسیبپذیر از حوادث طبیعی است. در افغانستان هر بار یک فاجعه طبیعی به یک قتلعام انسانی تبدیل میشود. این نه صرفاً طبیعت، بلکه نظامهای سیاسی ارتجاعی و ضدانسانی در افغانستان است که مرگ را بر مردم تحمیل میکنند. طالبان امروز و جمهوری دستنشانده دیروز، هیچگاه برای نجات جان و بهبود زندگی مردم برنامه و اراده نداشتهاند. آنها تنها مرگ، جهل، سرکوب و تباهی را بر جامعه تحمیل کردند.
مردم در افغانستان مجبور اند در خطرناکترین نقاط زلزلهخیز، با خانههای گلی و بدون کمترین معیار ساختمان سازی زندگی کنند. هیچ برنامهای برای پیشگیری وجود ندارد و هیچ سازوکار مؤثر برای کمکرسانی پس از حادثه دیده نمیشود. در ولسوالیهای کنر، پس از ریزش کوه، راهها مسدود شدند و مردم با دست خالی و امکانات ابتدایی، کودکان و زنان را از زیر آوار بیرون میکشیدند، در حالی که طالبان تنها به صف کردن مردم برای نماز میت و «نماز زلزله» بسنده کردند! حتی به داکتران زن اجازه ندادند بیماران زن را تداوی کنند و این زنان زخمی در سکوت جان سپردند.
آری! طالبان نیرویی نیستند که مردم افغانستان انتظار کمک از آنان داشته باشند، بلکه خود عامل فاجعهاند. محیط زیست و طبیعت زیر سلطه نظامهای ضدانسانی و بنیادگرا، از منبع حیات به ابزار مرگ تبدیل شده است. زلزله، خشکسالی، سیلابها و دهها بلای دیگر طبیعی در افغانستان به مرگبارترین شکل رخ میدهد، زیرا ساختار سیاسی ـ اقتصادی کشور بر پایه غارت، عقبماندگی و استبداد بنا شده است. حاکمان مزدور و ارتجاعی هرگز به فکر جان مردم نیستند. فقر، بیسوادی، خانهسازیهای فرسوده، نبود آگاهی و نبود زیرساخت، همه محصول مستقیم سلطهی طبقاتی و سیاسی این نظامهای ضدانسانی است.
رفقا و مردم افغانستان!
نباید اجازه داد طالبان با دعا و فریب، خون هزاران زحمتکش افغانستانی را بپوشانند. ما باید این حقیقت را افشا کنیم: این مرگ طبیعی نیستند، این قتل عام سیاسی است که توسط طالبان بهعنوان نمایندگان نظام منحط نیمهفئودالی ـ نیمهمستعمره بر مردم افغانستان تحمیل شده است.
کمونیستهای راستین افغانستان باید در پیشاپیش طبقات و تودههای کارگر و دهقان افغانستان این حقیقت را با صراحت مطرح کنند: سرنگونی سلطه امپریالیسم و ارتجاع و پایان دادن به ویرانگری آنان فقط از طریق برپایی انقلاب دموکراتیک نوین بر اساس استراتژی جنگ طولانی خلق ممکن و میسر است. جنگ خلق که میلیونها توده به ستوه آمده را بسیج میکند تا برای دفاع از زندگی و آینده خود در مقابل دشمنان طبقاتیشان برخیزند. این امر بدون افشاگری سیاسی ممکن نیست. انقلابیون و کمونیستها باید با جسارت اعلام کنند که قاتلان واقعی هزاران قربانی زلزله کنر، ننگرهار و لغمان طالباناند و نجات مردم افغانستان تنها در گرو نابودی طالبان، سایر نیروهای ارتجاعی و حامیان امپریالیستی شان است.
زنده باد ایستادگی و مقاومت در برابر ارتجاع سیاه طالبانی!
زنده باد خلق زحمتکش افغانستان!
پیش به سوی انقلاب دموکراتیک نوین و سوسیالیسم!
حزب کمونیست (مائوئیست) افغانستان
11 سنبله 1404