در ساعات اولیه صبح روز جمعه، 8 میزان، در حمله انتحاری، بر مرکز آموزشی «کاج» در غرب کابل، نزدیک به 70 دانش‏آموز کشته و نزدیک به 100 دانش‏آموز دیگر زخمی شدند. اکثریت این قربانیان دختران بودند. به اساس گفته‏های شاهدان عینی، مهاجم انتحاری، خودش را در صنف درسی که نزدیک به 500 دانش‏آموز در آن حضور داشتند منفجر می‏سازد. آمار تکان‏دهنده‏ای کشته‏ها و برخورد خشن و ضدانسانی طالبان، با اعضای خانواده‏های قربانیان، صحنه غم‏انگیز و تراژدی از یک فاجعه انسانی را در غرب شهر کابل به وجود آورده بود.
اولین بار نیست که مراکز آموزشی و اجتماعات عمومی، هزاره‏ها و شیعیان در شهر کابل، مزار شریف، هرات، قندهار و…آماج حملات انتحاری قرار می‏گیرند. در مدت بیست سال گذشته، تحت سلطه نیروهای اشغالگر و رژیم دست نشانده نیز، بارها شفاخانه‏ها، مکتب‏ها، سالون‏های عروسی، هوتل‏ها و موترهای لینی داخل شهری در این مناطق هدف حملات انتحاری قرار می‏گرفتند. ولی این بار، تبعات این جنایات هولناک، خشم و انزجار گسترده‏ی را علیه جنایتکاران طالب، داعش و کلیه بنیادگرایان اسلامی و ارتجاع را برانگیخت. دختران مبارز و آگاه در دانشگاه‏ تعلیم تربیه کابل، دانشگاه هرات و دانشگاه بامیان با شعار «نسل‏کشی هزاره‏ها را پایان دهید» و «تعلیم حق ماست»، تظاهرات کردند. تظاهراتی که با گاز اشک‏آور، شلیک‏گوله، ضرب‏وشتم و زندانی کردن معترضان و خبرنگاران توسط طالبان روبه‏رو شدند. با وجود آن که اکثراً داعش مسوولیت چنین حملات را به عهده می‏گیرد، اما طالبان به عنوان گروه حاکم نقش مهم در جنایاتِ از این دست دارند و آن‏ها مجریان اصلی جرم و جنایت در این یک سال و چند ماه گذشته در افغانستان بوده‏اند.
احزاب ارتجاعی شیعی و افراد ناسونالیست که بدون تقصیر در جنگ فرقه‏ی و مذهبی نیستند، می‏خواهند از این فرصت بهره ببرند. آن‏ها طرح مبارزه مسالمت‏آمیز و مذهبی و قومی تنگ نظرانه‏ای را مطرح می‏کنند. طرح اینگونه سیاست‏ها و برنامه‏های ارتجاعی، در اوضاع و احوال که طالبان و داعش با سر نیزه وحشت بر مردم افغانستان حکومت می‏کنند و ماشین آدمکشی داعش فعال است، جز دوام و تحکیم سلطه و وحشت طالبانی و داعشی چیز دیگر به دنبال ندارد.
در مقابل اینگونه جرم و جنایت نباید سکوت شود و باید علیه برنامه‏ها و سیاست‏های ارتجاعی قومی، مذهبی، ریفرمیستی و سازشکارانه، ایستادگی شود. اتحاد، همبستگی و مبارزات آگاهانه و سازمان‏یافته مردم زحمتکش افغانستان، از زنان و مردان و از همه ملیت‏های افغانستان، برای سرنگونی رژیم طالبان و تفکر طالبانی لازم است.
استراتژی «جنگ خلق» که جنگ توده‏ای طولانی تحت رهبری حزب پیشآهنگ است، همان استراتژی درست علمی و عملی است که می‏تواند راه رهایی خلق کشور را از سلطه رژیم طالبان، دخالت امپریالیزم و مناسبات نابرابر طبقاتی فراهم سازند. بدون جنگ مسلحانه و بدون استراتژی مبارزاتی جنگ خلق، امکان سرنگونی رژیم طالبان و رهایی از اینگونه فجایع وجود ندارد. خلاصی از دهشت بنیادگرایی اسلامی که در اصل زاده نظام سرمایه‏داری- امپریالیستی است، فقط با انقلابات دموکراتیک طرازنوین و سوسیالیستی ممکن خواهد شد.
مرگ بر بنیادگرایان طالبی و داعشی!
زنده باد اتحاد، همبستگی و مبارزات برحق مردم افغانستان!
زنده باد مارکسیزم-لنینیزم- مائوئیزم!
حزب کمونیست (مائوئیست) افغانستان
9 میزان 1401

سایر اطلاعیه‌ها